Wie mij aan het begin van het seizoen gezegd zou hebben dat dit herenteam kampioen zou worden, had ik voor gek verklaard.
Van 4 fanatieke recreanten (Guido Zentveldt, Jeroen de Klerk, Tim Bijvoet en Bart van Veen), 1 jeugdspeler (Bas Peeters) en een onbekende speler van een andere vereniging (Yoeran van der Laan) werd een team gevormd, om te spelen in de herencompetitie.
In de eerste wedstrijd werd nog een beetje de kat uit de boom gekeken, maar al gauw was er een klik tussen de mannen.
Het seizoen verliep prima en halverwege de competitie werd duidelijk dat een kampioenschap mogelijk zou zijn. De laatste weken werden de resultaten van de nummers 2 en 3 angstvallig in de gaten gehouden, en zaterdag 18 januari kwam nummer 2 op bezoek. Bij een winst van 5-3 zou Vennewater thuis kampioen worden, bij een gelijk spel of verlies een paar dagen later, in Badhoevedorp. Uiteraard wilden de mannen thuis kampioen worden, en legden daarmee zichzelf een druk op.
Bart en Tim mochten het spits afbijten. De eerste set was bloedstollend spannend, er werd om elk punt gestreden en uiteindelijk ging de set naar het Vennewater met 21-19. Ook de tweede set ging tot 11-11 gelijk op, maar na een spectaculaire snoekduik van Bart gaf de tegenstander zich gewonnen, en werd de set vrij makkelijk gewonnen met 21-14.
Vervolgens mochten Bas en Guido het strijdtoneel betreden. Voor ze door hadden dat de wedstrijd was begonnen, stonden ze met 0-6 achter. Dit grote puntenverschil bleef tot de tegenstander 16 punten had. Bas en Guido gaven echter niet op, en dankzij geraffineerd geplaatste shuttles van Guido, en vlijmscherpe smashes van Bas ging de eerste set toch naar het Vennewater: 21-18. De tweede set ging tot 11-11 gelijk op, maar Bas en Guido bleven goed geconcentreerd en ook deze set werd met 21-18 gewonnen. Het tweede punt was binnen.
Bart mocht de eerste single spelen. De wedstrijd begon met een paar vreemde services van beide kanten. Met een paar mooie strakke steekballen wist Bart de tegenstander op het verkeerde been te zetten. De wat gehaaste tegenstander kreeg weinig grip op de wedstrijd en had weinig kans tegen de coole moves van Bart, die de eerste set met 21-9 won. De tweede set kenmerkte zich door mooi positiespel van Bart, die de rally’s afmaakte met loeiharde smashes, die het veld van de tegenstander doorgronden: 21-8.
Het was aan de nerveuze Tim om het vierde punt binnen te halen. Helaas voor hem trof hij een sterke tegenstander, die geen last had van de zenuwen. Tim vocht voor elk punt maar moest het vierde wedstrijdpunt aan de tegenstander laten: 19-21 en 20-22.
Tegelijkertijd werd de single van Yoeran gespeeld. Door slim te plaatsen, en de wedstrijd netjes op te bouwen, dwong Yoeran de tegenstander om fouten te maken. De eerste set werd met 21-13 gewonnen. Na nog wat tactische tips van teamoudste (Bapa) Guido dwong Yoeran de tegenstander op de knieen, en won de tweede set glansrijk met 21-6. Punt 4 was binnen, aan Guido de eer om het vijfde, winnende punt binnen te halen.
Guido mocht aantreden tegen een reusachtige tegenstander, met een giga reach, waar Bas nog regelmatig nachtmerries van heeft. Gelukkig hield Guido het hoofd koel, en won zijn eerste set met 21-17. De teamgenoten en andere toeschouwers begonnen er in te geloven. De tweede set was ongelofelijk spannend, en werd gewonnen met 21-16. Het kampioenschap was een feit!
Na het laatste punt gingen de mannen kompleet uit hun plaat, en er werd een soort van oerdans gedaan. Wedstrijden op de andere banen werden stilgelegd om dit spektakel te aanschouwen.
Bas en Tim speelden wedstrijd 7. Als 2 jonge honden draafden ze door de baan, maar de tegenstander was zeker niet van plan ze een punt cadeau te geven. Helaas werd deze dubbel verloren: 16-21 en 18-21.
De laatste dubbel werd gespeeld door Guido en Yoeran. Binnen de kortste keren stonden ze met 8-2 voor. De Vennewaterheren speelden slim door alles op de zwakste tegenstander te spelen. De set werd makkelijk met 21-7 gewonnen. De tweede set begon stroef. Misschien dachten Guido en Yoeran er iets te makkelijk over? Gelukkig hervonden ze zich al snel, en Guido kreeg zijn gevoel voor humor terug. Bij 13-17 achter leek het er op dat er een derde set gespeeld zou moeten worden, maar dat lieten de mannen niet gebeuren. Een retespannend eind resulteerde in een winst van 26-24.
Eindstand 6-2.
Namens de vereniging werden de heren gehuldigd en verrast met een fraaie roos en een verzorgingssetje. Na een fotomomentje met het andere kampioensteam (team 1) werd het tijd voor een welverdiend drankje. En het was nog lang onrustig in Heiloo.
Zaterdag 8 februari mogen de heren aantreden in Almere om te strijden om het Noord Hollands kampioenschap.
Ik zal er zeker bij zijn om ze weer aan te moedigen!
Brigitte